Als je het nog niet wist, het dragen van een mannenring in de Islam is een Soennah. Inderdaad, onze geliefde profeet droeg er een. Maar hoe precies? En aan welke vinger droeg hij er precies een? Zijn er bepaalde vingers waar dit verboden is? Laten we, om al deze vragen te beantwoorden, eens kijken naar het dragen van ringen door mannen in de Islam.
De Soennah voor mannen om een ring te dragen in de Islam
We weten uit de profetische traditie, door middel van gerapporteerde teksten, dat de profeet en nobele boodschapper zelf een ring droeg. Om jullie de verklaringen die we verkondigen te bewijzen, is hier een van de authentieke haadiths die hen ondersteunt. Volgens Anas ibn Malik droeg de Boodschapper van Allah aan zijn rechterhand een zilveren ring met een edelsteen van Abessijnse makelij die hij naar zijn handpalm draaide (Overgeleverd door Moeslim, 2094).
Er is ook overgeleverd van Anas: De Profeet (vrede zij met hem) liet een ring voor zichzelf maken. Hij zei: "Wij hebben voor onszelf een ring uitgekozen en die laten graveren. Laat niemand er iets anders op graveren". Anas zei: "Het is alsof ik het nog kon zien schitteren aan zijn ringvinger". (Overgeleverd door al-Bukhari (5874).
En de haadiths over dit onderwerp zijn talrijk. Zo veel zelfs dat ze hebben geleid tot meningsverschillen onder de geleerden van de gemeenschap. In het bijzonder of de profeet zijn ring aan zijn linker- of rechterhand droeg. We vertellen je er hieronder in een paar regels alles over.
Het dragen van een mannenring in de Islam: links of rechts?
Zoals we al zeiden, is er enige onenigheid over dit onderwerp. Twee meningen springen eruit.
De eerste heeft een voorkeur voor de linkerhand
Deze mening is geworteld in de Hanafi, Maliki en Hanbali doctrines. In feite lezen we in verschillende werken van deze scholen dat de meerderheid van de ulama ervoor kiest om de ring aan de linkerhand te dragen en dat dit de voorkeur heeft.
Ze baseren dit op argumenten zoals, onder andere, de hadith van Anas die zei: De ring van de Profeet werd hier gedragen, zinspelend op zijn linker ringvinger (Gerapporteerd door Moeslim, 2095).
Ze leggen ook uit dat de gewoonte van de meeste metgezellen, zoals Abu Bakr, Umar, Uthman, al-Qassim, Salim en anderen, was om hun ringen aan hun linkerhand te dragen.
De tweede mening illustreert de keuze van de Shafiieten: de rechterhand
In het bijzonder zegt imam an-Nawawi: "Wat juist en wijdverspreid is, is dat het de voorkeur verdient om de ring aan de rechterhand te dragen, omdat het een sieraad is. Maar de rechterhand is edeler. Al-Madjmou, (4/462).
De argumenten waarop deze mening is gebaseerd zijn onder andere de hadith van Anas Ibn Malik die we in onze eerste paragraaf citeerden. Maar ook die volgens Abdullah ibn Djaafar. (Overgeleverd door Ahmad in al-Musnad (3/265).
Tot slot hebben sommige geleerden betoogd dat het legitiem is om de ring zowel aan de rechterhand als aan de linkerhand te dragen om te voldoen aan alle ontvangen hadiths .
Nu is het tijd om een andere centrale vraag over de ring van een man in de Islam te behandelen: aan welke vinger precies?
Aan welke vinger moet een man zijn ring dragen in de Islam?
De islamitische religie staat toe dat een man zijn ring aan zijn pink draagt. De wet schrijft ook voor dat het dragen aan de wijs- en middelvinger afschuwelijk is.
Dit wordt bewezen door de volgende hadith gerapporteerd na 'Ali. "De Profeet (vrede zij met hem) zei tegen mij: 'O 'Ali! Vraag Allah om leiding en standvastigheid." En hij verbood me om een ring te dragen aan deze en die en hij wees naar de wijs- en middelvinger ".
De hadith is dus duidelijk en ondubbelzinnig. Laten we, voordat we verder gaan, eens kijken naar de materialen waarmee een man een ring kan dragen in de Islam.
Het materiaal van de ring van een moslimman
Tot slot is het de moeite waard om te wijzen op het materiaal waar het om gaat. De ring waar we het hier over hebben voor een man mag niet van goud zijn, maar alleen van zilver. De wet verbiedt mannen om goud te dragen.
Om ons punt te illustreren, de woorden van de Boodschapper over het onderwerp van het dragen van goud en zijde in het bijzonder. De Profeet zei over goud en zijde: "Ze zijn toegestaan voor de vrouwen van mijn gemeenschap en verboden voor mannen" .